ثابت‌ها به ما اجازه می‌دن یه مقدار مشترک رو که چندین بار توی کد استفاده می‌شه، به شکل کارآمدی مشخص کنیم. برخلاف متغیرها که هر بار مقدارشون کپی می‌شه، ثابت‌ها مستقیماً شناسه‌ی متنی رو در همون نقطه‌ای که استفاده می‌شن، در زمان کامپایل با مقدارشون جایگزین می‌کنن.
برخلاف متغیرها، ثابت‌ها همیشه باید نوع صریح داشته باشن.
اسم ثابت‌ها همیشه به شکل SCREAMING_SNAKE_CASE نوشته می‌شه.