Edhe pse Rust nuk e tregon gjithmonë në kod, përpiluesi e kupton jetëgjatësinë (lifetime) e çdo variabli dhe do të përpiqet të verifikojë që një referencë të mos ekzistojë kurrë më gjatë se pronari i saj.
Funksionet mund të jenë eksplicite duke parametrizuar nënshkrimin e funksionit me simbole që ndihmojnë të identifikohet se cilët parametra dhe vlera kthimi ndajnë të njëjtën jetëgjatësi.
Specifikuesit e jetëgjatësisë fillojnë gjithmonë me ' (p.sh. 'a, 'b, 'c)