Generieken werken in Rust hand in hand met traits. Wanneer we een geparametriseerd type T beschrijven, kunnen we beperken welke types als argument kunnen worden gebruikt, door aan te geven welke traits het argument moet implementeren.
In dit voorbeeld moet het type T Foo implementeren:
fn my_function<T>(foo: T)
where
T:Foo
{
...
}
Door generieken te gebruiken, creëren we tijdens het compileren statisch getypeerde functies met bekende types en groottes, waardoor we statische dispatch kunnen uitvoeren en ze kunnen opslaan als een waarde van bekende grootte.